Είναι, μμ...
Ναι, είναι...
Κάτι λίγο παράξενο.
Αυτό που πρόσεξες,
ότι δεν είναι μια γυναίκα σαν όλες τις άλλες.
Φαίνεται κλεισμένη στον εαυτό της.
Χαμένη...
σ' έναν κόσμο που κρύβει βαθιά μέσα της...
αλλά περικυκλωμένη από έναν κόσμο χλιδής.
Ένα πανάκριβο μπουντουάρ...
Το κρεβάτι της είναι ντυμένο με σατέν...
τούλια που κρέμονται.
Από το παράθυρό της μπορείς να δεις τον πύργο του Άιφελ.
Ξαφνικά, η υπηρέτριά της φέρνει ένα κουτί δώρου --
προσφορά ενός θαυμαστή.
Είναι μια σταρ του καμπαρέ της ψηλότερης κλάσης.
Ανοίγει το κουτί.
Είναι ένα διαμαντένιο μπρασελέ.
Αλλά το στέλνει πίσω.
Οι άντρες πέφτουν στα πόδια της. Ξέρει μερικούς.
Αλλά όχι αυτόν.
Όλη της τη ζωή περιμένει...
έναν πραγματικό άντρα.
Η υπηρέτριά της έχει ετοιμάσει γι' αυτήν ένα αφρόλουτρο.
Η σταρ παίρνει μια πετσέτα και την τυλίγει στα μαλλιά της..
σαν τουρμπάνι.
Τα νύχια της είναι βαμμένα ροδακινιά,
Λύνει τη ζώνη από το νυχτικό της...
που το αφήνει να κυλήσει από τους μηρούς της
στο πάτωμα.
Το δέρμα της λαμποκοπά.
Ο μικρός αστράγαλός της γλυστρά μέσα στο αρωματισμένο νερό.
Έπειτα τα αισθησιακά πόδια της και τελικά όλο της το σώμα...
χαϊδεύεται από τον αφρό.
Σου είπα -- όχι ερωτικές περιγραφές.
Εντάξει, αλλά είναι μια γοητευτική γυναίκα.
Ξέρεις τι θέλω να πω;
Θέλω να πω...
Η πιο γοητευτική γυναίκα στον κόσμο.
Ναι, βέβαια.
Είναι πραγματικά.
Τέλειο σώμα.
Κλασικά χαρακτηριστικά.
Αλλά μέσα σ' αυτά τα πράσινα...
μάτια.
Είναι μαύρα.
Εγώ είμαι που είδα την ταινία,
Αλλά αν είναι αυτό που θέλεις, μεγάλα μαύρα μάτια.
Ευγενικά μάτια.
Γλυκά μάτια.
Αλλά πρόσεξε -- μπορούν να δουν...
καθετί.
Δεν υπάρχει τίποτα που να μπορείς να κρύψεις από αυτά.
Όσο μόνη κι αν είναι,
κρατάει τους άντρες... σε απόσταση.
Έχει μάλλον άσχημη αναπνοή ή κάτι τέτοιο.
Αν πρόκειται να κάνεις πλάκα για μια ταινία...
που συμβαίνει να την αγαπώ, δεν υπάρχει λόγος να συνεχίσω.
Εντάξει, εντάξει, συνέχισε.
Ξαφνικά...
είμαστε στο Παρίσι.
στρατεύματα βαδίζουν
κάτω ακριβώς από την Αψίδα του Θριάμβου.
Πραγματικά όμορφοι στρατιώτες,
και
και τα κορίτσια τους επευφημούν καθώς περνούν.
Ύστερα είμαστε σ' ένα τυπικό Παριζιάνικο δρομάκι --
αδιέξοδο, σαν -- σαν να βλέπει σ' ένα λόφο,
κι αυτοί οι πραγματικά άξεστοι Γάλλοι --
όχι οι τυπικοί με τα μπερέ --
ξεφορτώνουν ένα φορτηγό -- είναι περίοδος πολέμου, φυσικά --
και τα κουτιά έχουν λιχουδιές όπως καπνιστό κρέας,
τα καλύτερα τυριά...
Mμ, ροδάκινο σιροπιαστό...
Μη μιλάς για φαγητό.
Για να μην πω για χοιρομέρια.
Μιλάω σοβαρά.
Όχι φαγητά και όχι γυμνές γυναίκες.
Ακόμα είσαι ζαλισμένος;
Είναι η πλάτη μου.
Αιμορραγείς ξανά. Κοίτα το πουκάμισό σου.
Είναι βρεγμένο.
Είναι ιδρώτας. Είχα άλλη μια κρίση πυρετού.
Λοιπόν, πώς σου φαίνεται μέχρι τώρα; Δεν είναι θαυμάσιο;
Βοηθάει να περάσει η ώρα.
Αυτό δεν σημαίνει ότι σου αρέσει;
Δεν βρήκα κανένα σπουδαίο λόγο, αλλά φαντάζομαι ότι είναι εντάξει.
Παναγία μου, αυτό μόνο μπορείς να πεις;
Θα πρέπει να έχεις σπουδάσει πολιτική φιλοσοφία στο σχολείο.
Ο όρος είναι "Πολιτικές επιστήμες",
Και η απάντηση είναι όχι. Σπούδασα δημοσιογραφία.
Α, ώστε μπορείς να αναγνωρίσεις μια καλή ιστορία.
Και εύκολα να ξεχωρίσω μια ασήμαντη.
Ξέρω ότι δεν είναι τίποτα τρομερά διανοουμενίστικο...
σαν κι αυτά που βλέπεις.
Είναι απλώς ένα...ρομάντσο,
Αλλά είναι τόσο όμορφο.
Τώρα...
ξαφνικά...
Αυτή η στρατιωτική φάλαγγα ορμάει μπροστά!
Υπέροχοι Γερμανοί στρατιώτες...
πιάνουν στα πράσα αυτούς τους άξεστους λεθρέμπορους...
και τους συλλαμβάνουν όλους.
Αλλά εκεί κοντά...
είναι αυτό το μικρό φορτηγό...
με τους δυο Γάλλους φονιάδες από την Αντίσταση...
που κατασκοπεύουν τους Γερμανούς.
Ο αδέξιος στραβοπόδης με τον μισόκουφο λακέ του.
Ένα λεπτό.
Αυτοί οι άξεστοι που συνέλαβαν οι Γερμανοί.
Ναι.
Τι εννοείς λέγοντας ότι δεν έμοιαζαν με Γάλλους;
Δεν έμοιαζαν με Γάλλους. Έμοιαζαν...
Μμ...Τούρκοι.
Δεν είμαι βέβαιος, αλλά είχαν αυτά,
σαν, αυτά τα καπέλα στα κεφάλια τους,
σαν αυτά -- σαν αυτά, μμ...
τα τουρκικά. Φέσια.
Αυτά τα καπέλα είναι εβραϊκοί σκούφοι.
Δεν καταλαβαίνεις ότι είναι μια βρωμερή αντι-σημιτική ταινία;
Α, έλα τώρα!
Περίμενε.
Θα πρέπει να είναι μια Γερμανική ταινία, έτσι;
Δεν ξέρω. Ήταν πριν από χρόνια.
Κοίταξε.
Δεν εξηγώ τις ταινίες μου. Αφήνω τα συναισθήματά μου.
Αυτή πρέπει να ήταν μια προπαγανδιστική ναζιστική ταινία,
που γυρίστηκε στη διάρκεια του πολέμου.
Δεν ξέρω. Αυτό είναι μόνο το φόντο.
Εδώ είναι που αρχίζει το σημαντικό μέρος,
το μέρος με τους εραστές.
Είναι θεϊκό.
Κάθε βράδυ, η σικάτη συντροφιά μαζεύεται σ' αυτό το εξαιρετικό κλαμπ,
με εραστές σε κάθε τραπέζι, κατασκόπους σε κάθε γωνία,
και τους ανώτατους αξιωματικούς της γερμανικής διοίκησης.
Ένας απ' αυτούς είναι ο Βέρνερ.
Βέρνερ -- τόσο απόμακρος, τόσο θεϊκός --
και ο αρχηγός της Αντικατασκοπείας...
για όλη τη Γαλλία.
Α και η Μισέλ, με το αγγελικό της πρόσωπο,
το κορίτσι που πουλά σπίρτα, πραγματικά αυτό κάνει, οι --
καλά, θα δεις.
Και ύστερα...
η στιγμή που όλοι περίμεναν.
Ντα ντα!
Περπατώντας στο φως του προβολέα είναι αυτή η μυθική σταρ,
αυτή η μυθική τραγουδίστρια,
Λένι...
Λαμεζόν.
Ναι;
Γιακόβ και Ναβίντ συνελήφθησαν.
Πήρες τον χάρτη;
Όχι. Δεν υπήρχε χρόνος.
Πάρ' τον. Τίποτε άλλο δεν ενδιαφέρει.
Ζήτω η Γαλλία!
Τα μάτια του Βέρνερ αρχίζουν να καίνε μέσα στην ψυχή της.
Μάτια σαν τα νύχια ενός αετού.
Αναπόφευκτα.
Γιατί γελάς;
Κάτι πρέπει να 'ναι
σε σένα,
και σε μένα.
Τι συμβαίνει;
Ησυχία!
Φέρνουν κάποιον καινούριο.
Τι ώρα είναι τελοσπάντων;
Πράγματι αιμορραγεί.
Είναι πολιτικός κρατούμενος;
Δεν σε μεταχειρίζονται έτσι γιατί έκλεψες μπανάνες.
Μμ. Τον γνωρίζεις;
Εμπρός, προχωρείτε.
Το όνομά σου; Ε! Εσύ!
Και το δικό σου όνομα;
Λουίς Μολίνα.
Βαλεντίν Αρέγκουι.
Θέλεις να ξυριστείς;
Δεν εννοούσα τα πόδια σου.
Τι συμβαίνει;
Δεν καταλαβαίνω γιατί σταμάτησαν την ανάκρισή μου.
Είναι σχεδόν μια βδομάδα.
Γιατί δεν μπορούσαν να μου δώσουν...
εκείνον τον όμορφο ξανθό νεαρό αρχηγό εδώ;
Να μου κρατάει συντροφιά αντί για σένα.
Τι στο διάολο λες;
Φοβάσαι να μιλήσεις για το σεξ;
Θέλεις πραγματικά να μάθεις, Μολίνα;
Σε βρίσκω βαρετό.
Αγάπη μου, δεν ξέρεις την πρώτη σελίδα.
Είμαι ένας ομοφυλόφιλος. Συγχαρητήρια.
Έχω λίγο διαφθαρεί.
Ακόμα και στην τηλεόραση, ταινία στα μεσάνυχτα.
Σου αρέσουν αυτοί οι ξανθοί Ναζί. Έτσι;
Όχι, γιατί σιχαίνομαι την πολιτική,
αλλά είμαι τρελός για κείνον τον ξανθό αρχηγό τους.
Είναι τόσο ρομαντικός.
Θα έπρεπε να τουφεκιστώ γι' αυτό;
Οι Ναζί σου είναι τόσο ρομαντικοί...
όσο ο γαμημένος φύλακας και το δωμάτιο των βασανιστηρίων του.
Μπορώ να φανταστώ.
Όχι.
Δεν μπορείς.
Δεν μπορείς να κοιμηθείς;
Σε πειράζει αν πω την ταινία μου;
Μετά το σόου,
η Λένι αλλάζει και φορά μια σατέν βραδινή ρόμπα,
που κάνει την εμφάνισή της ουράνια --
σφιχτό στήθος...
λεπτή μέση...
ωραίοι γοφοί...
Αυτό είναι προπαγάνδα ή πορνό;
Άκουσε. Θα δεις.
Συγνώμη.
Λένι.
Τι είναι Μισέλ;
Λένι...
Είμαι ένας προδότης. Ένας προδότης της Γαλλίας.
Τι εννοείς;
Θα έχω μωρό
- αλλά ο πατέρας -
είναι ένας νεαρός υπολοχαγός του στρατού κατοχής.
Αυτό είναι;
Φτωχή μου Μισέλ.
- Αλλά με αγαπά και θέλει να με παντρευτεί -
μόλις πάρει την άδεια.
Πραγματικά, δεν μπορώ να καταλάβω.
Πώς μπόρεσες να ερωτευτείς...
έναν εχθρό της Γαλλίας μας;
Η αγάπη δεν έχει πατρίδα, Λένι.
Αλλά υπάρχει κάτι ακόμα που δεν ξέρεις.
Λένι, αγαπητή μου...
δουλεύω για την Αντίσταση.
Εμπρός!
Για σας, κυρία.
Πώς μπορείς και θυμάσαι όλες αυτές τις σαχλαμάρες.
Πρέπει να τη φτιάχνεις εσύ.
Όχι! Δεν τη φτιάχνω,
ίσως να τη διανθίζω λίγο...
ώστε να μπορείς να τη δεις όπως εγώ.
Θεέ μου.
Εσείς οι άθεοι δεν σταματάτε να μιλάτε για τον θεό.
Κι εσείς οι γκέι ποτέ δεν αντιμετωπίζετε τα γεγονότα.
Η φαντασία δεν είναι απόδραση.
Ου...
Αν έχεις τα κλειδιά γι' αυτή την πόρτα,
ευχαρίστως θα ακολουθούσα.
Αλλιώς θα αποδράσω με τον δικό μου τρόπο.
Ευχαριστώ.
Τότε η ζωή σου είναι τόσο ασήμαντη όσο οι ταινίες σου.
Θα κοιμηθώ.
Πες την αλήθεια.
Με ποιον ταυτίζεσαι περισσότερο;
Με τον στραβοπόδη πατριώτη ή με τον ωραίο Βέρνερ;
Εσύ με ποιον ταυτίζεσαι;
Α, με την τραγουδίστρια.
Mμμ.
Εκείνη είναι η σταρ.
Είμαι πάντα...
η ηρωίδα.
Πάρε λίγο. Είναι πολύ νόστιμο.
Όχι, ευχαριστώ.
Τι συμβαίνει -- δεν σου αρέσει;
Βέβαια, μου αρέσει. Αλλά όχι, ευχαριστώ.
Τότε έλα και πάρε λίγο.
Αργεί ακόμα το φαγητό.
Δεν μπορώ να κακομάθω.
Πιστεύεις πραγματικά ότι τρώγοντας αυτό το αβοκάντο...
θα κακομάθεις και θα γίνεις πιο αδύνατος;
Απόλαυσε εκείνα που η ζωή σου προσφέρει.
Εκείνο που μου προσφέρει η ζωή είναι ο αγώνας.
Όταν είσαι αφιερωμένος σ' αυτόν,
η ευχαρίστηση έρχεται δεύτερη.
Τα ίδια σκέφτεται και η φιλενάδα σου;
Πώς ξέρεις αν έχω κορίτσι;
Είναι... το φυσιολογικό πράγμα.
Αποφεύγει κι εκείνη την ευχαρίστηση;
Ξέρει τι πραγματικά αξίζει.
Το πιο σημαντικό πράγμα...
είναι να υπηρετείς έναν σημαντικό σκοπό.
Τι είδους σκοπός είναι αυτός --
που δεν σου επιτρέπει να φας ένα αβοκάντο
Μολίνα, ποτέ δεν θα καταλάβαινες.
Καταλαβαίνω ένα πράγμα --
σου προσφέρω το μισό από το πολύτιμο αβοκάντο μου...
και μου το πετάς στη μούρη.
Μην κάνεις έτσι! Μιλάς σαν --
Σαν τι; Πες το.
Πες το -- Σαν γυναίκα, θέλεις να πεις.
Τι κακό έχει το να είσαι σαν γυναίκα;
Γιατί μόνο οι γυναίκες να είναι ευαίσθητες;
Γιατί όχι ένας άντρας;
Ένα σκυλί;
Ή ένας πούστης;
Αν περισσότεροι άντρες συμπεριφέρονταν σαν γυναίκες,
δεν θα υπήρχε τόση πολλή βία σαν κι αυτή.
Ίσως έχεις κάποιο δίκιο. Α!
Λίγο ίσως, αλλά κάποιο.
Α, ωραία! "Ίσως έχω κάποιο δίκιο".
Μολίνα, σήμερα είναι η τυχερή σου μέρα.
Ο υπεύθυνος θέλει να σου μιλήσει.
Γιατί ο υπεύθυνος ήθελε να σε δει;
Τηλεφώνησε ο δικηγόρος μου.
Η απελευθέρωση φαίνεται ότι αποκλείεται.
Τουλάχιστον για ένα διάστημα.
Πώς σου συμπεριφέρθηκε ο υπεύθυνος;
Σαν ένα πούστη.
Έτσι όπως πάντα.
Α, όχι.
Σκατά!
Μου είπε κάτι ακόμα.
Η μητέρα μου δεν είναι πολύ καλά.
Έχει ψηλή πίεση.
Και η καρδιά της είναι κάπως αδύνατη.
Πολλοί ζουν έτσι για πάντα.
Σωστά, αλλά όχι αν τους αναστατώσεις.
Φαντάζεσαι τη ντροπή να έχεις ένα γιο στη φυλακή;
Και ο λόγος;
Κοιμήσου, θα αισθανθείς καλύτερα.
Όχι.
Μόνο ένα πράγμα μπορεί να βοηθήσει.
Σίγουρα, αγόρι μου, προχώρα.
"Αγόρι";
Υπάρχει κανένας άντρας εδώ; Μη τον αφήσεις να φύγει!
Μήπως έφυγε;
Εντάξει. Σταμάτα τις σαχλαμάρες και πες την ταινία σου.
Και τώρα...
Περιμένοντας στο φεγγαρόφωτο, πίσω από το καμπαρέ...
είναι η λιμουζίνα του Βέρνερ.
Τα μάτια του Βέρνερ είναι καρφωμένα στην έξοδο από τα καμαρίνια --
"Έξοδος των καλλιτεχνών."
Κάνει νόημα στον σωφέρ να ανοίξει την πόρτα για εκείνην.
Ίσως γιατί η Λένι βλέπει μια ευκαιρία να βοηθήσει τη Μισέλ,
ή επειδή ίσως η Λένι θέλει να μάθει...
τι είδους άνθρωπος κρύβεται μέσα σε αυτόν τον εχθρικό εισβολέα,
αποφασίζει...
να τον συνοδεύσει για το βράδυ.
Κυρία.
Στη μεγάλη καλλιτέχνιδα.
Η Μισέλ βιάζεται να συναντήσει τη μυστική της αγάπη.
Αλλά σκοτεινές δυνάμεις έχουν αποφασίσει για τη μοίρα...
αυτού του γλυκού κοριτσιού,
αυτού του κοριτσιού της Γαλλικής Αντίστασης...
ερωτευμένου με έναν Γερμανό υπολοχαγό.
Τέλειωσε ο χρόνος της.
Τι;
Γιατί...
Χάνσον!
...η αγάπη είναι μια πολυτέλεια,
που ένας κατάσκοπος δεν μπορεί να διαθέτει.
Μισέλ, πρόσεξε!
Πώς μπορείς να με αφήνεις να κάθομαι έτσι,
μιλώντας στον εαυτό μου σαν ένας ανόητος παπαγάλος;
Παράξενο.
Όταν η Μισέλ σκοτώθηκε,
έκανε ψύχρα.
Είναι απλώς μια ταινία, Βαλεντίν,
Μια από τις πολλές ιστορίες της μαμάς.
Ναι, αλλά συνεχίζω να σκέπτομαι...
κάποιον που ξέρω.
Η φιλενάδα σου. Πες μου γι' αυτήν!
Το στόμα μου είναι κλειστό.
Γιατί είμαι...
τόσο αβοήθητος εδώ, που δεν μπορώ να την προστατεύσω.
Ώστε έχεις καρδιά τελικά.
Mμ.
Γράψε της, Πες της να σταματήσει να διακινδυνεύει.
Αν σκέφτεσαι έτσι,
δεν θ' αλλάξεις ποτέ τίποτα σε αυτόν τον κόσμο.
Κοίτα τώρα ποιος ζει μέσα σε μια φαντασίωση.
Το λες αυτό φαντασίωση;
Λυπάμαι.
Κάποια μέρα ο αγώνας θα νικήσει.
Μην ανησυχείς, Βαλεντίν. Κάποια μέρα θα γίνει.
Είμαι βέβαιος.
Ωραία. Πεινάω.
Να.
Όχι. Θα πάρεις αυτό. Έχει το διπλό.
Βέβαια. Γιατί αυτοί οι μπάσταρδοι...
θέλουν να τσακωθούμε γι' αυτό. Πάρ' το.
Όχι. Το χρειάζεσαι περισσότερο από μένα.
Σε παρακαλώ. Σε παρακαλώ. Για να δυναμώσεις.
Μη διαφωνείς. Πάρ' το!
Μπορώ να έχω ένα κουτάλι;
Ευχαριστώ.
Τι συμβαίνει; Φοβάσαι μήπως παχύνεις;
Όχι.
Αυτή η κόλλα δεν είναι τόσο άσχημη σήμερα.
Όχι.
Βαλεντίν.
Όταν είπα ότι θα έπρεπε να γράψεις στη φίλη σου,
εννοούσα ότι θα έπρεπε να της πεις κι ότι την αγαπάς.
Είναι τόσο ωραίο να παίρνεις ένα γράμμα από κάποιον που αγαπάς.
Είσαι τρελός;
Ένα γράμμα θα ήταν σαν να την καταγγέλω σ' αυτούς.
Ο μόνος λόγος που είμαι ακόμα ζωντανός...
είναι γιατί θέλουν κάποιες πληροφορίες από μένα.
Κι αν κάποιος προσπαθήσει να με σώσει,
θα κρύψουν τη σύλληψή μου σκοτώνοντάς με.
Βαλεντίν, σε παρακαλώ. Μη λες τέτοια πράγματα.
Το ίδιο πράγμα θα μπορούσε να συμβεί και σ' εκείνην τώρα.
Την αγαπάς πολύ, έτσι δεν είναι;
Η αγάπη θα πρέπει να έρχεται πάντα πρώτη.
Σπουδαία. Τώρα θα ήθελα να φάω ειρηνικά!
Μην ανησυχείς. Δεν θα σε ενοχλήσω.
Α!
Τι συμβαίνει τώρα;
Είναι η μητέρα μου.
Θα πρέπει να είναι σε κακή κατάσταση,
ή θα έχει έρθει να με επισκεφθεί με γλυκά.
Έχει ξανασυμβεί μια φορά.
Λυπάμαι που το ακούω.
Σου είπα ότι είναι άρρωστη,
αλλά βέβαια δεν με πρόσεξες.
Αλλά δεν είναι αυτός ο λόγος που κλαίω.
Τότε τι είναι, για τ' όνομα του Θεου;
Γιατί είναι τόσο όμορφο...
όταν οι αγαπημένοι είναι μαζί για όλη τους τη ζωή.
Γιατί είναι τόσο αδύνατο;
Πρέπει να είσαι τρελός για να κλαίς για κάτι τέτοιο.
Θα κλαίω για οτιδήποτε θέλω.
Βαλεντίν, νομίζεις πως είσαι ο μόνος που υποφέρει;
Νομίζεις ότι είναι εύκολο να βρεις έναν πραγματικό άντρα;
Έναν που να είναι ταπεινός αλλά να έχει και αξιοπρέπεια.
Πόσα χρόνια ψάχνω;
Πόσες νύχτες;
Πόσα πρόσωπα γεμάτα περιφρόνηση και δολιότητα,
ξέρεις,
όπως εργαζόμουνα σαν διακοσμητής βιτρινών --
κάτι ευχάριστο --
μερικές φορές, στο τέλος της μέρας,
αναρωτιέσαι τι γίνεται.
Αισθάνεσαι ένα είδος... κενού μέσα σου.
Έπειτα, μια νύχτα...
Τι;
Είναι κάτι νέο, μόλις ανακάλυψε τον εαυτό της,
και το ονομάζει λα τσίκα-τσάκα.
Και πάει "Τσίκα-τσάκα, τσίκα-τσάκα."
Και είναι μια ολονύχτια αίσθηση!
Την επόμενη μέρα είναι σε όλες τις εφημερίδες,
Και ο άντρας της αρχίζει να ζηλεύει...
γιατί νομίζει ότι της έχει στρίψει.
Καλησπέρα σας κύριοι.
Ενδιαφέρεστε για το πιάτο της ημέρας,
ή θα θέλατε να παραγγείλετε από τον κατάλογο;
Δεν έχω αποφασίσει ακόμα.
Εντάξει.
Η καρδιά μου χτυπούσε,
φοβισμένος πως θα πληγωνόμουνα ξανά.
Είστε έτοιμος, κύριε;
Μμ...Τι προτείνετε;
Ίσως λαζάνια.
Δεν νομίζετε ότι τα λαζάνια παχαίνουν;
Τότε την μπριζόλα και την κρεμμυδόσουπα.
Ακούγεται περίφημο.
Εντάξει.
Ευχαριστώ.
Η άσπρη μπλούζα του, Ο τρόπος που κινείτο,
το λυπημένο του χαμόγελο --
καθετί φαινόταν τόσο τέλειο, όπως στις ταινίες.
Δεν μπορείς να φανταστείς τι πέρασα, τον ένα μήνα μετά τον άλλο,
μόνο και μόνο για να κάνω έναν περίπατο μαζί του.
Αλλά σιγά-σιγά τον έκανα να δει ότι τον σεβόμουνα.
Τελοσπάντων, μετά από ένα χρόνο, γίναμε τελικά φίλοι.
Χριστέ μου, σου πήρε άλλον ένα χρόνο...
για να τον ξαποστείλεις;
Είσαι τρελός;
Τίποτα δεν συνέβη, ποτέ.
Με κοροϊδεύεις.
Δεν καταλαβαίνεις τίποτα; Είναι στρέιτ. Είναι παντρεμένος.
Του είπα "Μόνο μια φορά. Ας το κάνουμε μόνο μια φορά".
Αλλά, δεν το θέλησε ποτέ.
Δεν το πιστεύω.
Κάθομαι εδώ όλη νύχτα...
και σκέφτομαι τον φίλο σου.
Μοιάζει με έναν αληθινό δεσμό, Μολίνα.
Εκείνο που πρέπει να κάνεις είναι να το δεχτείς σαν άντρας.
Το δέχομαι...
σαν γυναίκα.
Πάντα.
Γι΄αυτό θέλω ένα σύζυγο που να είναι το αφεντικό.
Συνάντησες ποτέ τη γυναίκα του;
Όχι.
Αλλά όταν ήταν έτοιμοι να χωρίσουν,
Θεέ μου, τι φαντασιώσεις είχα.
Σαν τι;
Ότι θα μπορούσε να έρθει σπίτι μου και να ζήσει μαζί μου.
Με τη μητέρα μου κι εμένα.
Και θα τον φρόντιζα...
και θα τον βοηθούσα να ξεπεράσει τη θλίψη του για πάντα.
Ε, έτσι είναι η ζωή, Μολίνα.
Όχι, είναι ντροπή.
Με την εμφάνιση και τη γοητεία σου,
θα έπρεπε να δουλεύεις σ' ένα καλό εστατόριο...
ή σ' ένα μεγάλο πολυτελές ξενοδοχείο,
βγάζοντας τα τριπλά απ' ό,τι τώρα...
σ' αυτή τη βρώμικη τρύπα.
Δεν είναι τόσο εύκολο.
Ξέρω κάποιον που δουλεύει σ' ένα μεγάλο ξενοδοχείο στην παραλία.
Θα μπορούσε να μιλήσει στον διευθυντή,
και -- αμέσως -- μια καινούρια ζωή.
Και να είμαι τι -- ένας βοηθός σερβιτόρου;
Θα έβγαζα λιγότερα χρήματα απ' ό,τι τώρα.
Θα μπορούσα να σε βοηθήσω μ' ένα δάνειο.
Με τη συμπεριφορά σου, θα γινόσουν ένας σερβιτόρος σε έξι μήνες.
Δεν ξέρω.
Και βέβαια ξέρεις.
Σ' ένα χρόνο, ένας μετρ με βραδινό ένδυμα.
Θα μπορούσες να με εξοφλήσεις πολύ γρήγορα.
Ίσως.
Τελοσπάντων, εκτιμώ την προσφορά σου.
Θα το σκεφτώ.
Πάω να πάρω το λεωφορείο. Θα αργήσω.
Θα σε δω αύριο.
Γειά σου Μολίνα.
Καληνύχτα Γκαμπριέλ.
Φίλησε τα παιδιά για μένα.
Κι ύστερα τέλειωσε -- ξανά.
Τα όνειρά μου εξαφανίζονται...
στο σκοτάδι...
και ξυπνάω μόνος...
περιμένοντας, όπως πάντα,
περιμένοντας και περιμένοντας και περιμένοντας και περιμένοντας.
Περιμένοντας τι;
Έναν άντρα...
Χα χα. Έναν πραγματικό άντρα.
Αλλά αυτό δεν μπορεί να συμβεί γιατί ένας πραγματικός άντρας,
αυτό που θέλει είναι μια πραγματική γυναίκα.
Μπορώ να σε ρωτήσω κάτι;
Τι είναι ένας πραγματικός άντρας για σένα;
Λοιπόν...
Να έχει μια υπέροχη εμφάνιση και να είναι δυνατός,
χωρίς να το επιδεικνύει,
και να περπατά με το κεφάλι ψηλά σαν τον σερβιτόρο μου.
Απλώς σου δίνει αυτή την εντύπωση,
αλλά μέσα του είναι μια άλλη ιστορία.
Σ' αυτή την κοινωνία, χωρίς τη δύναμη πίσω σου,
δεν μπορείς να περπατάς με το κεφάλι ψηλά.
Μην είσαι ζηλιάρης.
Μην είσαι ανόητος.
Βλέπεις πώς αντιδράς;
Δεν μπορείς να μιλήσεις για έναν άντρα με άλλον άντρα,
χωρίς να καυγαδίσεις.
Κοίτα, κράτα το σ' ένα επίπεδο, εντάξει;
Αλλιώς να μη μιλάμε καθόλου.
Εντάξει, πες μου τι είναι ένας πραγματικός άντρας.
Δεν ξέρω.
Σίγουρα ξέρεις. Έλα, πες μου.
Να μη συμπεριφέρεσαι άσχημα σε κανέναν,
ούτε καν να το θέλεις.
Αυτό δεν είναι το πιο σημαντικό.
Αυτό που πραγματικά κάνει έναν άντρα...
είναι να μην ταπεινώνει κανέναν.
Να μην κάνει τους ανθρώπους γύρω του να αισθάνονται κατώτεροι.
Αυτό μοιάζει με Άγιο.
Ξέχνα το.
Αα!
Τι συμβαίνει;
- Το στομάχι μου. - Ίσως ήταν το συμπλήρωμά σου.
Όχι, το είχα βγάλει. Θεέ μου, πώς πονάει.
Αισθάνεσαι σαν να θέλεις να κάνεις εμετό;
Όχι, είναι πιο κάτω.
Δεν με πείραξε εμένα το φαγητό.
Δεν ξέρω. Ίσως είναι το έλκος μου.
Δεν μ' αρέσει.
Γιατί δεν συνεχίζεις με την ταινία σου;
Θεέ μου, ποτέ δεν ένιωσα έναν τέτοιο πόνο.
Εμπρός, πες την.
Η Λένι...μένει στο παράθυρο, τόσο θλιμμένη, τόσο μόνη,
τόσο φοβισμένη ότι θα ερωτευτεί...
Απόψε, οι εισβολείς σκότωσαν τη φίλη της Μισέλ.
Όχι!
Θα πρέπει να ολοκληρώσεις την αποστολή της και να βρεις...
τον μυστικό χάρτη για το γερμανικό οπλοστάσιο.
Ο Αρχηγός της Αντικατασκοπείας τους...
είναι ερωτευμένος μαζί σου.
Δεν θα μπορούσα να ανακατευτώ σε κάτι τέτοιο.
Ανοησίες. Τίποτα δεν θα μπορούσε να είναι πιο ασφαλές.
Αγαπάς τη Γαλλία;
Και βέβαια.
Αυτό το ξυνολάχανο δεν μπορεί να κρατήσει τα χέρια του μακριά σου.
Την επόμενη φορά που θα σε αγγίξει έτσι...
κι έτσι, σκέψου την πατρίδα σου...
και πάρε τον χάρτη.
Αα.
Αα!
Σταμάτησέ την, ηλίθιε!
Η Λένι, απελπισμένη,
τρέχει σ΄αυτόν τον σκοτεινό, έρημο δρόμο,
Αλλά ο λυσσασμένος στραβοπόδαρος τρέχει κουτσαίνοντας πίσω της.
Ταξί!
Όταν ξαφνικά...
αυτό το κορίτσι τελειώνει.
Ποιο κορίτσι;
Εγώ, ανόητε!
Μολίνα!
Φρουρά! Φρουρά!!
Φρουρά!
Είσαι αρκετά γερός για να γυρίσεις στο κελί σου.
Η διάρροιά σου θα σταματήσει αύριο.
Μέχρι τότε, όχι φαγητό.
Μόνο νερό. Καθαρό νερό.
Αν μπορείς να το βρεις.
Γιατρέ, χρειάζεται να δω τον υπεύθυνο αμέσως.
Αυτό λένε όλοι.
Δεν καταλαβαίνω πώς μπορείς να λιποθυμίσεις από έλκος.
Δεν είμαι κανένα νέο παιδί αγάπη μου.
Ζαλίζομαι και μόνο που κοιτάζω αυτές τις φωτογραφίες.
Θεέ μου, δεν θα ήταν υπέροχο...
αν εσύ μου έλεγες μια ταινία, έτσι για αλλαγή;
Μια ταινία που να μην έχω δει.
Δεν θυμάμαι καμιά.
Μην κάνεις έτσι.
Έλα, πες μου μία.
Σε παρακαλώ.
Μην κάνεις σαν κλαψιάρικο μωρό.
Βαλεντίν, έχεις ποτέ αγαπήσεις κάποια...
που δεν ήθελες να αγαπήσεις;
Τι θέλεις να πεις;
Η Λένι δεν ήθελε να αγαπήσει τον Βέρνερ,
αλλά τι θα μπορούσε να κάνει;
Πέρασε την πόρτα του...
σαν θεά.
Η αδύνατη, γλυκειά μορφή της...
τρέμει στη θέα του Βέρνερ...
που κατεβαίνει τη μαρμάρινη σκάλα.
Τα μάτια τους συναντώνται.
Η Λένι λέει...
Η καλύτερή μου φίλη σκοτώθηκε.
Χρειάζομαι ένα μέρος να μείνω.
Ετοιμάστε τον ξενώνα.
Αυτή η μουσική είναι μαγική.
Αισθάνομαι...
σαν να πλέω στον αέρα.
Αλλά η καρδιά της λέει,
"Ο, Βέρνερ, μοιάζεις με ένα θεό,
"Αλλά τα δάκρυά σου...
τα δάκρυά σου αποδεικνύουν ότι έχεις τα αισθήματα ενός άνδρα."
Ησυχία!
Δεν μπορώ να ακούσω.
Δολοφόνοι.
Φασίστες δολοφόνοι.
Δολοφόνοι.
Φασίστες δολοφόνοι.
Δολοφόνοι!
Φασίστες δολοφόνοι! Δολοφόνοι!
Φασίστες δολοφόνοι!
Δολοφόνοι!
Φασίστες δολ--
Καθήκια! Καθήκια!
Θα το καθαρίσω.
Κάθαρμα.
Σκοτώνουν έναν από τους αδελφούς μου. Και τι κάνω;
Ακούω τη γαμημένη ναζιστική σου ταινία!
Δεν ξέρεις τίποτα;
Δεν ξέρεις τι έκαναν οι ναζί στους ανθρώπους;
Εβραίοι! Μαρξιστές! Καθολικοί!
Ομοφυλόφιλοι!
Φυσικά και ξέρω.
Για τι με περνάς, για μια ακόμα πιο μουγγή γυναίκα απ' ό,τι είμαι.
Κάθαρμα!
Δεν ξέρεις σκατό!
Ααα!
Δεν θα ήξερες την πραγματικότητα αν δεν τα γύρευε ο κώλος σου!
Γιατί θα πρέπει να σκέφτομαι την πραγμα- τικότητα σε μια βρωμοτρύπα σαν κι αυτή;
Γιατί να στενοχωριέμαι περισσότερο απ' ό,τι κιόλας στενοχωριέμαι;
Είσαι χειρότερος απ' ό,τι νόμιζα.
Χρησιμοποιείς αυτές τις ταινίες για να κοροϊδεύεις τον εαυτό σου.
Αν δεν σταματήσεις, δεν θα σου ξαναμιλήσω ποτέ!
Σταμάτα τα κλάματα!
Κάνεις σαν καμιά γριά!
Αυτό είμαι. Αυτό είμαι.
Τι είναι αυτό ανάμεσα στα πόδια σου; Ε;
Πες μου, κυρία!
Είναι ένα ατύχημα.
Αν είχα το κουράγιο, θα το έκοβα.
Θα ήσουν ακόμα άντρας. Ένας άντρας!
Ένας άντρας στη φυλακή!
Σαν τους πούστηδες που οι Ναζί έριχναν στους φούρνους.
Μη με κοιτάς έτσι.
Λουίς Αλμπέρτο Μολίνα...
Θα καταδικαστείς στη βαρύτερη ποινή που προβλέπει ο νόμος.
Ούτε μια μέρα λιγότερο.
Θα φυλακιστείς χωρίς καμιά δυνατότητα απελευθέρωσης...
για μια περίοδο όχι λιγότερη από οχτώ χρόνια.
Καημένη μαμά.
Τα μάτια της γεμάτα δάκρυα σαν να είχε πεθάνει κάποιος.
Μια ζωή γεμάτη ταπείνωση.
Κι ύστερα η ταπείνωση για ένα γιο βουτηγμένο στην ακολασία,
αλλά ποτέ δεν μου έριξε ένα άσχημο βλέμμα.
Η καρδιά της σπασμένη από τόση στενοχώρια,
από τόση συγχώρεση.
Εξαιτίας μου θα μπορούσε να πεθάνει.
Αν πει μια άσχημη κουβέντα γι' αυτήν,
θα το στραγγαλίσω το κάθαρμα.
Αυτόν και τις βρώμικες λέξεις του...
και την επανάσταση του κώλου του!
Δώσε μου λίγο νερό!
Είναι το στομάχι μου.
Είναι σαν μια βόμβα που σκάει.
Είναι το ίδιο που έπαθα --
νομίζω ότι είναι το φαγητό.
Πρέπει να πάμε στο αναρρωτήριο αμέσως.
Φρουρά! Όχι!
Περίμενε! Στάσου!
Είμαι ένας πολιτικός κρατούμενος.
Μην είσαι γελοίος.
Δεν είναι ώρα για την καταραμένη σου πειθαρχία.
Φύγε από την πόρτα!
Κοίτα με. Μου έκαναν μια ένεση, και είμαι καλύτερα τώρα.
Είσαι τρελός; Αυτό θέλουν.
Θα με εθίσουν σ' αυτές τις ενέσεις...
και θα τους λέω το καθετί.
Τι θα κάνουμε;
Άφησέ με μόνο.
Ο, Θεέ μου.
Τι λες για την ταινία μου;
Μπορεί να σε κάνει να ξεχάσεις τον πόνο.
Αργότερα εκείνο το βράδυ, στη φεγγαρόφωτη βεράντα,
η Λένι αισθάνεται τόσο ασφαλής,
τόσο σίγουρη στα χέρια του Βέρνερ.
Ακόμα κι όταν σταματάει ο φωνόγραφος, συνεχίζουν να χορεύουν...
χορεύουν και χορεύουν...
χορεύουν...
στη μουσική της βραδινής αύρας...
Μάρθα.
Ποιος είσαι;
Είναι εντάξει.
Έτσι τώρα.
Προσπάθησε να ξεκουραστείς.
Μάρθα.
Δεν θα έπρεπε να φας αυτά τα σκουπίδια όσο είσαι άρρωστος.
Πρέπει να ξαναπάρω τη δύναμή μου.
Θα σε κάνει μόνο χειρότερα.
Μοιάζει σαν... κατρουλιό σκύλου.
Φτωχή μου μικρή Βαλεντίνα.
Μη με αποκαλείς "Βαλεντίνα." Δεν είμαι γυναίκα.
Δεν έχω καμιά απόδειξη για το αντίθετο.
Και ποτέ δεν θα έχεις.
Τώρα, Α, ο στραβοπόδαρος είπε...
Θα σου αρέσει αυτό το κομμάτι. Περίμενε και θα δεις.
Ο στραβοπόδαρος είπε στη Λένι ότι ο γλυκός της εραστής...
διέταζε την εκτέλεση των συμπατριωτών της κάθε μέρα.
Αλλά εκείνη αρνήθηκε να το πιστέψει.
Ήθελε μόνο να ζήσει αυτή την αγάπη,
να αισθάνεται το άγγιγμά του, να ακούει τη φωνή του.
Είναι μια δύσκολη απόφαση.
Ναι, Κύριε Διοικητά. Πιάσαμε 10 από αυτούς.
Είναι όλοι Γάλλοι, αλλά οι δραστηριότητές τους αποδεικνύουν...
ότι είναι εχθροί του λαού.
Ονομάζουν τους εαυτούς τους πατριώτες,
αλλά στην πραγματικότητα είναι κοινοί εγκληματίες.
Εντάξει, Κύριε Διοικητά.
Η εκτέλεση να γίνει την αυγή.
Εντάξει.
Τα δάχτυλά της τρέμουν από την αγωνία...
της προδοσίας του ανθρώπου που αγαπά.
Είναι σαν ένα καρφί στα σωθικά μου!
Έτσι καλύτερα.
Κάνε μου μια χάρη και σταμάτα αυτές τις ανοησίες...
για ωραίες γυναίκες που κλαίνε.
Η καρδιά της Λένι χτυπούσε τόσο γρήγορα, ώστε
τα μεγάλα στήθη της πετάχτηκαν έξω από το βαθύ ντεκολτέ της ρόμπας της,
σαν αισθησιακά ορεκτικά σε ασημένια πιατέλα.
Α, μη με κάνεις να γελάω. Πονάει!
Εδώ. Πάρε ένα ωραίο γλυκό βυζί.
Πάρε κι άλλο ένα.
Το καλύτερο είναι όταν σερβίρονται σε ζευγάρια.
Τον κουβά, γρήγορα!
Α, όχι!
Α.
Φου, Χριστέ μου. Τι μυρουδιά.
Συγνώμη.
Δεν ξέρεις πόσο πολύ πονάει.
Άφησέ τα όλα να βγούνε.
Δεν μπορεί να μυρίσει χειρότερα απ' ό,τι τώρα.
Θεέ μου, δεν το αντέχω.
Έχεις περάσει χειρότερα.
Πολύ χειρότερα.
Ντρέπομαι τόσο.
Εσύ δεν είσαι που πάντα λες:
"Να συμπεριφέρεσαι σαν άντρας";
Γιατί, λοιπόν, ντρέπεσαι;
Δεν το μπορώ αυτό. Δεν μπορώ τον εαυτό μου έτσι.
Βγάλε το βρακί σου.
Εδώ. Έλα. Άντε.
Σκεπάσου μ' αυτό.
Γιατί πάντα πρέπει να...
προσφέρεις τον εαυτό σου τόσο πολύ;
Αυτό είναι.. Αυτό πρώτα.
Τώρα αυτό. Έτσι.
Εντάξει, τώρα...
σκουπίσου.
Όχι! Ναι -- είναι δικό σου.
Όχι, δεν είναι. είναι δικό μας.
Σκουπίσου.
Εντάξει.
Λίγο ακόμα εδώ... κι εδώ...
Χριστέ μου. Δεν αηδιάζεις;
Όχι, πονάει η καρδιά μου να σε βλέπω έτσι.
Έτσι, σχεδόν τελειώσαμε.
Ωραία. Τώρα βγάλε το πουκάμισό σου.
Όχι, είναι εντάξει.
Αυτές οι άκρες είναι λερωμένες. Σε παρακαλώ.
Έτσι. Αυτό είναι.
Τελειώσαμε. Ένα λεπτό τώρα.
Εντάξει. Τώρα προσπάθησε να σηκωθείς.
Όχι, θα βρωμάει.
Το εβδομαδιαίο μπάνιο μου είναι αύριο.
Θα τα καθαρίσω όλα μέχρι το μεσημέρι.
Εντάξει.
Τελειώσαμε.
Σαν ένα σακκίδιο για μωρό.
Δεν σε αηδιάζει;
Ξάπλωσε.
Εντάξει.
Δεν θέλουμε ν' αρπάξεις κανένα κρύωμα.
Τι ντροπή Δεν άφησα καθόλου ταλκ.
Έτσι. Είσαι άνετα τώρα;
Ναι, αλλά κρυώνω.
Θα σου φτιάξω ένα ωραίο ζεστό τσάι.
Αυτό θα κάνει θαύματα. Είναι καυτό.
Θα καείς.
Είσαι πολύ ευγενικός, πραγματικά.
Δεν ξέρω τι να πω.
Μην καείς.
Α, αυτό... έπεσε από το πουκάμισό σου.
Προχώρα, διάβασέ το. Ξέρω ότι είσαι περίεργος.
Όχι, διαβάζω μόνο ερωτικά γράμματα.
Δεν θέλω να ξέρω τίποτα για τα πολιτικά σου.
Είναι από τη φίλη μου. Το όνομά της είναι Λυδία.
Και η Μάρθα;
Πώς ξέρεις για τη Μάρθα;
Μουρμούριζες το όνομά της στον ύπνο σου.
Τι άλλο μουρμούριζα;
Τίποτα.
Το γράμμα είναι από τη Λυδία.
Είναι το κορίτσι μου αυτόν τον καιρό.
Το γράψιμό της είναι σαν παιδιού.
Δεν έχει αρκετή μόρφωση.
Θα σου πω την αλήθεια.
Στα βασανιστήρια, όταν αισθανόμουν κοντά στο θάνατο,
Τη Μάρθα σκεφτόμουν,
και θα με έσωζε.
Όλο μου το σώμα πονούσε για να την κρατήσει.
Πώς είναι;
Είναι από ανώτερη τάξη.
Καθαρά μπουρζουάς...
- τα έχει όλα -
χρήμα, εμφάνιση, εκπαίδευση. .. Ελευθερία.
Είμαι τόσο υποκριτής.
Όπως όλα εκείνα τα ταξικά γουρούνια.
Πρέπει να παραδεχτώ, ήταν βολικό.
Ένα ασφαλές μέρος για να μείνω,
ενώ προσπαθούσα να κρυφτώ.
Μέχρι που μια μέρα έπρεπε να της μιλήσω...
για την άλλη μου ζωή.
Άκουγε σιωπηλή σαν να ήξερε κιόλας.
Ύστερα μου ζήτησε να φύγω από το κίνημα.
Αλλά πώς μπορούσα να μην κάνω τίποτα...
όταν οι φίλοι μου εξαφανίζονταν κάθε μέρα;
Αισθάνθηκα ότι είχε δίκιο αλλά δεν είχα επιλογή.
Έτσι, ακόμα μια φορά δεν ήξερα τι να πω.
Τα πράγματα είναι έτσι όπως είναι.
Θα γυρίσω σε μερικές μέρες, όπως πάντα.
Δεν μπορώ να το αντέξω άλλο.
Πάντα περιμένοντας, κοιτάζοντας το τηλέφωνο.
Πάντα μόνη.
Βαλεντίν...
Αν φύγεις, μη ξαναγυρίσεις.
Σε παρακαλώ. Μη ξαναγυρίσεις.
Δεν πίστευα πια στη βία,
αλλά έπρεπε να κάνω κάτι.
Ως δημοσιογράφος,
άκουγα πάντα για παράνομες συλλήψεις...
και για μυστικά βασανιστήρια.
Ύστερα διαρρέοντας τις πληροφορίες,
σκοπός μου ήταν να συναντήσω ένα από τα τελευταία...
μέλη που επιβίωσαν από το αρχικό κίνημα.
Το κωδικό του όνομα ήταν Dr Americo.
Χρειαζόταν το διαβατήριό μου για να φύγει από τη χώρα.
Είστε εντάξει;
Λίγο κουρασμένος.
Θα έπρεπε να είχατε φύγει πολύ νωρίτερα, Dr Americo.
Εδώ είναι που χρειαζόμουν.
Αναρωτιέμαι αν αυτό αξίζει,
όταν τίποτα δεν αλλάζει πραγματικά.
Λοιπόν, καλή τύχη. Να το διαβατήριό σας.
Να προσέχετε.
Ευχαριστώ.
Δεν είχε καταφέρει σχεδόν τίποτα,
αλλά ήμουν ευτυχής που μπορούσα να τον βοηθήσω.
Ακίνητοι!
Στοπ!
Ανοίξτε τα πόδια σας!
Εμπρός!
Τι συνέβη στη Μάρθα;
Δεν ξέρω τίποτα με βεβαιότητα εκτός από...
το ότι δεν θα την ξαναδώ πια ποτέ.
Μην το λες αυτό.
Δεν αξίζω να πεθάνω σ' αυτό το κελί.
Ομολόγησα μόνο μερικά κωδικά ονόματα που τα ήξεραν ήδη.
Δεν αντέχω να είμαι μάρτυρας.
Με εξοργίζει.
Δεν θέλω να είμαι μάρτυρας.
Όλη μου η ζωή, ένα λάθος.
Όχι.
Δώσε μου το χέρι σου.
Δεν θέλω να πεθάνω, Μολίνα.
Δεν θέλω να πεθάνω.
Μη με αφήσεις να πεθάνω.
Και βέβαια όχι.
Φαίνεσαι αδύνατος, Μολίνα.
Τι συμβαίνει;
Δεν είναι τίποτα. Ήμουν άρρωστος, αλλά είμαι καλύτερα τώρα.
Τότε σταμάτα να τρέμεις.
Δεν υπάρχει λόγος να φοβάσαι.
Ο Αρέγκουι δεν υποπτεύεται τίποτα,
έτσι δεν είναι;
Τίποτα, κύριε.
Τι σου έχει πει;
Μμ...
Τίποτα ακόμα.
Ε...
Αισθάνομαι ότι πρέπει να προχωρήσω πολύ προσεκτικά.
Μολίνα λες ψέματα.
Τι κρύβεις;
Τίποτα. Πώς μπορείτε να με κατηγορείτε όταν σχεδόν πέθανα για σας;
Επέμενε... έτσι έφαγα το πιάτο με το δηλητήριο.
Γιατί; Έκανες λάθος.
Το ένα πιάτο είχε το διπλάσιο φαγητό από το άλλο,
έτσι επέμενε κι έφαγα το περισσότερο.
Κύριε, μου είπατε ότι το φαγητό με το δηλητήριο θα ήταν σε...
σε ένα καινούριο τενεκεδένιο πιάτο.
Έβαλαν τόσο πολύ που δεν είχα επιλογή.
Έπρεπε να το φάω μόνος μου...
αλλιώς θα με υποπτευόταν.
Καημένε Μολίνα. Λυπάμαι για την ανακατωσούρα.
Μπράβο.
Κάτσε εδώ.
Σε παρακαλώ.
Η μητέρα σου αισθάνεται πολύ καλύτερα...
αφού έμαθε ότι μπορεί να απολυθείς.
Αλήθεια;
Βεβαίως, γι' αυτό σταμάτα να κλαις.
Θα έπρεπε να είσαι ευχαριστημένος.
Είναι από ευτυχία, κύριε.
Τι είπε ο Βαλεντίν για τα στελέχη του;
Για ποια;
Την ομάδα του.
Ποιοι είναι. Πού συναντώνται.
Τίποτα κύριε. Είναι -- Είναι πολύ άρρωστος.
Αν πάρει κι άλλο δηλητήριο, δεν ξέρω τι θα συμβεί.
Η φίλη του. Τι είπε γι' αυτήν;
Λέει ότι τα προσωπικά θέματα...
έρχονται δεύτερα μετά την επανάσταση.
Νομίζει πως οτιδήποτε άλλο είναι άχρηστο, έτσι...
νομίζω πως ετοιμάζεται να μου μιλήσει γι' αυτό.
Για μένα;
Τι είπε για τον νέο κρατούμενο;
Αυτόν απέναντι στον διάδρομο.
Αυτόν που είναι σε κακά χάλια.
Είπε ότι κανένα έγκλημα δεν δικαιολογεί αυτό το είδος της τιμωρίας.
Αυτός ο καφές είναι καταπληκτικός.
Σου είπε το όνομά του;
Βέβαια, κύριε. Είναι ο Βαλεντίν Αρέγκουι.
Όχι, ηλίθιε!
Το όνομα του νέου κρατούμενου.
Όχι βέβαια. Φοράει πάντα κουκούλα.
Ποιος του έβαλε την κουκούλα;
Είναι ρουτίνα. Είναι πολιτικός κρατούμενος.
Πώς περιμένετε να μιλήσει...
αν δεν μπορεί να δει καν το πρόσωπο του μπάσταρδου;
Δεν θα ξανασυμβεί.
Μολίνα, πρέπει να ξέρουμε όλα όσα σχεδιάζουν.
Μόλις δει το πρόσωπο του νέου κρατούμενου,
θα πάθει σοκ.
Θυμήσου κάθε καταραμένη λέξη που θα πει.
Μάλιστα, κύριε.
Όσο πιο γρήγορα μιλήσει, τόσο πιο γρήγορα θα βγεις.
Τώρα, γύρνα στη δουλειά.
Μμ, Διοικητά. Μμ, κάτι ακόμα.
Μμ, άκουσε τους φρουρούς να λένε ότι έρχεται η μητέρα μου.
Και του είχα πει ότι πάντα μου φέρνει...
μια τσάντα γεμάτη τρόφιμα,
και... δεν θέλω να με υποπτευθεί.
Εντάξει. Πες μου τι φέρνει.
Σε σας, κύριε;
Ναι, σε μένα. Και γρήγορα. Έχω δουλειά.
Μμ...
Δύο ψητά κοτόπουλα...
Μμ...
Σαλάτα με αβγά...
Κονσέρβα ροδάκινα...
Μμ...
Συμπυκνωμένο γάλα, δύο σακουλάκια τσάι...
ένα κανονικό, ένα χαμομήλι...
Ένα βαζάκι παστή ρέγγα...
Τέσσερα μπουκάλια σαπούνι τουαλέτας - Τι άλλο;
Μμ...
Παναγία μου, το μυαλό μου είναι άδειο.
Τι άλλο; Να σκεφτώ. Μμ...
Σικάλινο ψωμί, ζάχαρη, χρειάζομαι. Μμ...
Ψητά κοτόπουλα... Κονσέρβα ροδάκινα...
Τυρί. Μμμ.
Μμμ.
Σικάλινο ψωμί.
Τι συνέβη;
Κοίτα αυτά τα δύο ψητά κοτόπουλα.
Δύο. Τι λες γι' αυτό;
Κοίτα πόσο γρήγορα γίνεσαι καλύτερα.
Ήρθε η μητέρα σου;
Ναι. Τσάι!
Μμ...Α...
Ζάχαρη.
Και...
...τσιγάρα.
Περίφημα. Πώς είναι;
Α, είναι πολύ καλύτερα. Πολύ καλύτερα. Ευχαριστώ.
Και κοίτα... όλα αυτά που μου έφερε.
Εννοώ "μας".
Στην πραγματικότητα είναι όλα για σένα.
Όχι, πρέπει να σταματήσεις να τρως αυτό το φρικτό φαγητό της φυλακής.
Και θα αισθανθείς καλύτερα αμέσως.
Έτσι λες, ε;
Ακριβώς αυτό.
Από σήμερα αρχίζει μια καινούρια ζωή.
Α, και βρήκα την ευκαιρία...
και άφησα τα σεντόνια έξω να στεγνώσουν...
και κανείς δεν τα πήρε,
έτσι απόψε θα έχουμε και οι δύο καθαρά σεντόνια.
Ωραία είναι.
Άσε με να ετοιμαστώ και...
...αμέσως.
Σε λίγα λεπτά, θα γλύφεις τα δάχτυλά σου.
Περιμένω να φας και τα δύο κοτόπουλα.
Κι εσύ;
Δεν θα σε αφήσω να γλυκοσαλιάζεις.
Όχι, θα πρέπει να προσέχω τη γυναικεία μου μορφή,
ή τουλάχιστον ό,τι έχει απομείνει από αυτήν.
Όχι ακόμα. Αυτό είναι για επιδόρπιο.
Mμμ.
Θέλεις λίγα ακόμα ροδάκινα;
Όχι, ευχαριστώ, έσκασα.
Ωραίο φαγητό, Ωραίο τσιγάρο.
Δεν θυμάμαι πότε αισθάνθηκα τόσο όμορφα.
Μας λείπει μόνο ένα πράγμα.
Χριστέ μου!
Και νόμιζα πως μόνο εγώ...
ήμουν ο εκφυλισμένος εδώ πέρα.
Όχι, όχι. Εννοώ μια καλή ταινία.
Α, βέβαια!
Γιατί δεν το σκέφτηκα αυτό;
Η ναζιστική ταινία σου. Πώς τελειώνει;
Νόμιζα πως τη μισούσες.
Ναι, αλλά είμαι περίεργος να δω πώς τελειώνει.
Λοπόν, για να δούμε...
Δειπνούν στο μεγαλοπρεπές τραπέζι...
στον πύργο του Βέρνερ.
Καθώς ο Βέρνερ αρχίζει να προσέχει...
την ψυχρή στάση της Λένι...
Εκείνη, ξαφνικά, αφθόρμητα...
πετάει το ποτήρι της με το κρασί και λέει:
Αρνιέμαι να αγαπώ έναν άντρα
που είναι ο χασάπης της χώρας μου!
Α, αγάπη μου.
Έλα μαζί μου, και θα καταλάβεις.
Ο Βέρνερ την πηγαίνει να δει τα αρχεία του...
γεμάτα από φωτογραφίες και ντοκουμέντα...
για τη λιμοκτονία σε όλο τον κόσμο.
Της δείχνει πώς η ελίτ...
δημιουργεί ψεύτικες ελλείψεις για να σκαλβώνει τις μάζες.
Η λένι είναι πολύ συγκινημένη...
και αρχίζει να βλέπει τα πράγματα μέσα από τα μάτια του Βέρνερ.
Από εκείνη τη στιγμή,
η Λένι κατάλαβε την αποστολή του Βέρνερ --
να ελευθερώσει την ανθρωπότητα από την αδικία...
και την καταπίεση.
Φεύγοντας από το μπαρόκ αρχείο,
η Λένι αισθάνεται την αγωνία της να μετασχηματίζεται...
γυρίζοντας στον προηγούμενο θαυμασμό της,
αλλά αυτή τη φορά...
με μια αγάπη...
ξαναγεννημένη.
Α, αγάπη μου.
Πώς μπόρεσα να αμφιβάλλω για σένα;
Τον παρακαλά να τη συγχωρήσει...
και του υπόσχεται να παγιδεύσει τους εχθρούς του.
Κανονίζει τη μυστική συνάντηση...
με τον επικεφαλής της Αντίστασης...
- λέγοντάς του ότι θα του δώσει τον χάρτη -
θυμάσαι τον χάρτη;
Μόνο σε εκείνον.
Πιστεύω ότι αυτό...
είναι εκείνο που ζητάς.
Ναι.
Μπράβο.
Έλεγα να το κλέψω από εκείνον μόνος μου,
αλλά μερικά πράγματα γίνονται καλύτερα από μια γυναίκα,
μια γυναίκα που προδίδει τον άντρα που αγαπά.
Και υπάρχει ακόμα κάτι που ήθελα...
σχεδόν όσο τον χάρτη.
Τι;
Ξέρεις πολύ καλά.
Ετοίμασα ένα μεγαλόπρεπο γεύμα για δύο.
Δεν πεινώ.
Εγώ είμαι...
για σένα.
Ααα!
Λένι.
Ο Βέρνερ ακούει το τραγούδι της.
Τραγουδάει όπως ποτέ άλλοτε.
Τραγουδάει για την αιώνια αγάπη γι' αυτόν.
Και τον παρακαλεί να μην κλαίει,
γιατί η θυσία της δεν ήταν...
μάταιη.
Τέλος.
Λοιπόν, τι λες;
Τη διηγήθηκες ωραία. Την επόμενη φορά πες μια που να μου αρέσει.
Έλα τώρα. Η ερωτική ιστορία ήταν θεϊκή.
Ξέχνα το υπόλοιπο. Είναι τόσο τέλεια.
Όταν η Λένι...
Τι συμβαίνει;
Τι είναι;
Αυτός είναι ο Americo.
Ποιος;
Ο άντρας με το διαβατήριό μου!
Θεέ μου.
Δεν ξέρουν ότι είναι εδώ.
Ποιοι δεν ξέρουν;
Σε παρακαλώ Βαλεντίν. Ίσως να μπορώ να βοηθήσω.
Καλημέρα. Κοιμήθηκες καλά;
Γύρνα από την άλλη πλευρά.
Γιατί;
Γιατί θα γελάς.
Με τι;
Με κάτι που συμβαίνει σε κάθε υγιή άντρα. Αυτό είναι όλο.
Ου. Πολύ σκληρό.
Λοιπόν, αυτό είναι υγιές. Να κλείσω και τα μάτια μου;
Ε, έχασα το πρωινό. Γιατί δεν με ξύπνησες;
Είπα στον φρουρό να μη μας φέρει τίποτα,
όσο έχουμε το δικό μας φαγητό.
Μολίνα, μην αποφασίζεις εσύ για τη ζωή μου!
Τον πήραν κιόλας.
Δεν ήθελα να σε ξυπνήσω.
Το νερό είναι ακόμα καυτό αν θέλεις λίγο τσάι.
Εδώ.
Πάρε λίγο κέικ. Να φας.
Έλα να μη το σπαταλήσεις.
Άσε με, Μολίνα.
Δεν φταίω εγώ που σκότωσαν τον φίλο σου.
Σκάσε! Καταραμένε πούστη!
Κοίτα.
Α! Α, Λουίζα. Αγαπημένη μου φίλη.
Κοίτα... Όλα αυτά τα θαυμάσια πράγματα που μου έφερε η μαμά.
Αυτή είναι μια ειδική μεταχείριση!
Ανάμεικτες καραμέλες.
Τι συμβαίνει -- δεν σου αρέσουν τα γλυκά;
Για --
τα πρωινά.
Για τα νεύρα μου. Πραγματικά λυπάμαι.
Α, ανοησίες.
Δεν ήμουνα θυμωμένος μαζί σου.
Σκεφτόμουν μήπως είμαι θυμωμένος μαζί σου.
Γιατί;
Γιατί είσαι τόσο ευγενικός.
Δεν -- Δεν θέλω να είμαι...
υποχρεωμένος να σου συμπεριφέρομαι κι εγώ με τον ίδιο τρόπο.
"Ανίκανος να πάρει...
ανίκανος να δώσει".
Κάθε μέρα ανοίγεται σε μένα όλο και περισσότερο.
Δώστε μου λίγες ακόμα μέρες. Είμαι σίγουρος ότι θα μιλήσει.
Αν δεν μιλήσει, θα ξαναανακριθεί.
Και χειρότερα αυτή τη φορά.
Αλλά είναι πολύ αδύναμος για να βασανιστεί.
Κι αν πεθάνει, όλοι θα χάσουμε.
Δεν μπορώ να φανταστώ κανέναν που να είναι καλός μαζί μου...
χωρίς να ζητά κάποιο αντάλλαγμα.
Αν είμαι καλός μαζί σου είναι γιατί...
θέλω τη φιλία σου και...
όχι -- ναι.
Και...
γιατί να μην το πω; Τη στοργή σου.
Με τον ίδιο τρόπο που προσπαθώ να είμαι καλός με τη μητέρα μου,
που δεν έβλαψε ποτέ κανέναν,
και που με δέχεται έτσι όπως είμαι και με αγαπά.
Είναι...
είναι σαν ένα δώρο από τον ουρανό...
και το μόνο πράγμα που με κρατάει.
Το μόνο πράγμα.
Κι εσύ, επίσης, είσαι ένας πολύ καλός άνθρωπος.
Πολύ ανιδιοτελής και αφιερωμένος.
Ρισκάροντας τη ζωή σου για τις ιδέες σου, έτοιμος να πεθάνεις,
ακόμα κι εδώ, γι' αυτά που πιστεύεις.
Σε φέρνω σε δύσκολη θέση;
Όχι.
Λοιπόν, κύριε, ίσως υπάρχει ένας τρόπος να το επιταχύνουμε.
Δεν είμαι βέβαιος, αλλά...
Είναι ένα προαίσθημα.
Μίλα καθαρά, Μολίνα.
Ξέρετε πώς είναι οι φυλακισμένοι, κύριε.
... Όταν -- όταν ένας φυλακισμένος φεύγει...
αισθάνονται όλοι ευαίσθητοι και αβοήθητοι.
Έτσι, Μμ...
Έχει έρθει αρκετά κοντά σε μένα.
Έτσι, αν νόμιζε ότι θα απολυόμουν,
θα ξανοιγόταν και θα μιλούσε,
να βγάλει μερικά πράγματα από το στήθος του.
Τι νομίζεις;
Γι' αυτό σε σέβομαι και μου αρέσεις...
κι ελπίζω να αισθάνεσαι τα ίδια για μένα.
Και θέλω να είμαστε πάντα φίλοι.
Βέβαια.
Ο λόγος που...
ήθελα να σου πω αυτά είναι...
γιατί μπορεί να φύγω,
αφού άκουσα από τον Διοικητή...
ότι μπορώ να απελευθερωθώ σύντομα.
Πότε;
Πες του ότι μπορεί να απελευθερωθείς,
ότι πρόκειται να μεταφερθείς σε άλλο κελί μέσα σε 24 ώρες.
Μάλιστα, κύριε.
Κι αυτή είναι η τελευταία σου ευκαιρία, προχώρησε.
Έχεις 24 ώρες.
Ένα πράγμα κύριε -
δεν μπορείς να πιάσεις ένα ψάρι χωρίς δόλωμα.
Χρειάζομαι, μμμ, κι άλλη τροφή.
Αυτή τη φορά, κύριε, έχω ετοιμάσει μια λίστα.
Θα με μεταφέρουν μάλλον σ' ένα άλλο κελί μέσα σε 24 ώρες.
Οι δικηγόροι λένε πως αυτή είναι η διαδικασία.
Δεν θέλω να ελπίζω τόσο πολύ.
Θέλεις ένα μήλο;
Όχι, ευχαριστώ.
Υποθέτω ότι θα ήμουνα ευχαριστημένος για σένα.
Δεν ξέρω.
Ναι. Ό,τι ήθελα στη ζωή ήταν να φύγω από δω...
και να φροντίσω τη μητέρα μου.
Τίποτε άλλο δεν με ενδιαφέρει, αλλά τώρα που η ευχή μου ίσως πραγματοποιηθεί...
Να είσαι ευτυχισμένος, που να πάρει. Θα έδινα τα πάντα για να φύγω.
Αλλά είναι σωστό;
Τι;
Που τελειώνω με τίποτα.
Που δεν έχω τίποτα αληθινό στη ζωή μου.
Έχεις τη μητέρα σου.
Ναι. Αλλά είχε μια ζωή που την έζησε.
Είχε έναν άντρα κι ένα γιο, αλλά εγώ ακόμα περιμένω.
Τουλάχιστο ακόμα ζει.
Κι εγώ το ίδιο.
Πότε υποτίθεται ότι θα αρχίσει η ζωή μου;
Πότε θα φανώ τυχερός και θα έχω κάτι δικό μου;
Τώρα είσαι τυχερός. Να το εκμεταλλευτείς.
Βγαίνεις έξω.
Και να κάνω τι; Να ζήσω με τους φίλους μου;
Μερικές ανόητες "βασίλισσες" σαν κι εμένα;
Να λέω μερικά ανέκδοτα γιατί δεν μπορώ να τις βλέπω,
αφού είναι οι καθρέφτες...
που βλέπω τη ζωή μου.
Μια ζωή που δεν περιμένει τίποτα.
Διηγήσου μια ταινία. Θα αισθανθείς καλύτερα.
Μια φορά κι έναν καιρό...
σ' ενα μακρινό τροπικό νησί...
...ζούσε μια παράξενη γυναίκα.
Φορούσε ένα μακρύ...
μαύρο φόρεμα...
που της ταίριαζε σαν γάντι.
Αλλά η καημένη --
ήταν πιασμένη σε έναν γιγάντιο ιστό αράχνης,
που έβγαινε μέσα από το ίδιο της το σώμα.
Μια μέρα...
ένας ναυαγός ξεβράστηκε στην ακτή.
τον περιμάζεψε και του περιποιήθηκε τα τραύματά του.
Τον φρόντισε με αγάπη και τον ξανάφερε στη ζωή.
Όταν αυτός ξύπνησε...
...κοίταξε τη γυναίκα αράχνη...
και είδε...
...ένα τέλειο δάκρυ...
να κυλά κάτω από τη μάσκα της.
Γιατί έκλαιγε;
Δεν ξέρω.
Γιατί χρειάζεσαι πάντα εξηγήσεις;
Βαλεντίν, είμαι τόσο κουρασμένος. Κουρασμένος επειδή υποφέρω.
Δεν είσαι ο μόνος που έχουν πληγώσει.
Δεν ξέρεις.
Είμαι πληγωμένος πολύ μέσα μου.
Πού σε πονάει;
Στο λαιμό μου και στους ώμους μου.
Γιατί η θλίψη χτυπά πάντα στο ίδιο σημείο;
Σε παρακαλώ μη με αγγίζεις.
Δεν μπορεί ένας φίλος ούτε να αγγίξει την πλάτη σου;
Κάνει τα πράγματα χειρότερα.
Γιατί;
Γιατί σε έχω ερωτευτεί.
Συγνώμη, Βαλεντίν. Εύχομαι να μην είχε συμβεί.
Καταλαβαίνω. Μη ντρέπεσαι.
Μπορώ να σε αγγίξω;
Αν δεν σε αηδιάζει θα το ήθελα.
Μπορώ να αγγίξω την ουλή σου;
Βέβαια.
Αα.
Κάνε ό,τι θέλεις με μένα γιατί αυτό είναι που θέλω.
Αν δεν σε αηδιάζει.
Εντάξει.
Είσαι τόσο ευγενικός μαζί μου.
Όχι.
Εσύ είσαι αυτός που είναι ευγενικός.
Περίμενε, έχω πέσει πάνω στον τοίχο.
Έτσι είναι καλύτερα.
Όχι, περίμενε, να σηκώσω τα πόδια μου.
Ξέρεις, όταν ξύπνησα έβαλα το χέρι μου πάνω στο φρύδι μου...
να αισθανθώ την ουλή μου.
Δεν έχεις καμιά.
Σαν να μην ήμουν εγώ πια. Σαν να ήμουν κάπως...
εσύ.
Κοίτα, ας μη μιλάμε γι' αυτό.
Ας μη μιλάμε για οτιδήποτε.
Μόνο τώρα σκέφτομαι.
Δεν θα με ρωτήσεις γιατί;
Γιατί;
Γιατί είμαι ευτυχισμένος.
Είμαι πράγματι ευτυχισμένος και δεν θέλω να το χαλάσω.
Το πιο όμορφο πράγμα όταν είσαι ευτυχισμένος...
είναι ότι νομίζεις πως δεν θα είσαι ποτέ πια δυστυχισμένος.
Παλιογαμημένε...
μίλα!
Άσε με να το χειριστώ αυτό.
Κοίταξέ με, Μολίνα.
Τι συμβαίνει;
Φοβάσαι ότι αυτή η ομάδα θα σε σκοτώσει;
Αυτό είναι;
Όχι, κύριε, θέλω να βοηθήσω.
Τότε τι είπε;
Τίποτα.
Δεν θα ήταν χειρότερα αν σας έλεγα κάτι...
που δεν είναι αλήθεια;
Πρέπει να σε πάω σε άλλο κελί, Μολίνα.
Όχι, κύριε, μην το κάνετε αυτό.
Όσο είμαι μαζί του,
υπάρχει ακόμα μια ελπίδα να μιλήσει.
Βρε παλιοπούστη!
Ερωτεύτηκες αυτόν τον μπάσταρδο!
Εντάξει Μολίνα, μπορείς να πηγαίνεις.
Ετοίμασε τα πράγματά σου, φεύγεις σήμερα.
Ορίστε.
Ο Υπουργός έχει εγκρίνει την αποφυλάκισή σου.
Ω, θεέ μου. Σας ευχαριστώ, κύριε.
Σας ευχαριστώ.
Κι όχι άλλα κόλπα με μικρά αγοράκια.
Όχι, κύριε. Το ορκίζομαι.
Δεν -- δεν πρόκειται ποτέ να σε υποπτευθούν.
Στο λέω, πραγματικά,
δεν υπάρχει κανένα ρίσκο.
Συγνώμη. Δεν μπορώ να το κάνω.
Φοβάμαι πολύ.
Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να τους δώσεις ένα μήνυμα...
από ένα δημόσιο τηλέφωνο.
Όχι. Όχι ονόματα. Όχι αριθμούς τηλεφώνου. Τίποτα.
Είμαι τρομοκρατημένος από την Αστυνομία.
Εντάξει.
Δεν θα 'πρεπε να σε μπλέξω σ' αυτό.
Σου ορκίζομαι Βαλεντίν.
Η μόνη μου επιθυμία είναι να μείνω εδώ μαζί σου.
Φρόντισε τον εαυτό σου.
Βαλεντίν, έχω αγαπήσει μόνο δυο ανθρώπους στη ζωή μου.
Τη μητέρα μου κι εσένα.
Θα μου λείψεις Μολίνα.
Τουλάχιστον οι ταινίες.
Ναι, όταν πάω να κοιμηθώ,
Θα σκέφτομαι...
τις τρελές ταινίες σου.
Όταν θα βλέπω καραμέλες θα σε σκέφτομαι.
Βαλεντίν, είναι κάτι που θα ήθελα να σου ζητήσω,
που δεν έχει γίνει ποτέ, μολονότι κάναμε πολύ περισσότερα.
Ένα φιλί.
Εντάξει, αλλά πρώτα να μου υποσχεθείς κάτι.
Σου είπα δεν μπορώ, και λυπάμαι.
Όχι, όχι, όχι.
Υποσχέσου μου ότι δεν θα αφήσεις κανέναν να σε ξαναταπεινώσει.
Ότι θα τους κάνεις να σε σέβονται.
Υποσχέσου μου ότι δεν θα αφήσεις ξανά κανέναν να σε εκμεταλλευθεί.
Κανένας δεν έχει το δικαίωμα να το κάνει αυτό σε κανέναν.
Το υπόσχομαι. Ευχαριστώ.
Βαλεντίν.
Τι; Το φιλί;
Όχι. τον...
τον αριθμό τηλεφώνου.
Περίμενε λίγες μέρες Κάλεσε δύο φορές, έπειτα κλείσε.
Την τρίτη φορά...
Μολίνα, έλα.
Περίμενε.
Καλή τύχη, Μολίνα.
Έλα.
Μια μπύρα.
Το θέμα απαιτούσε μια ειδική άδεια...
από τον Υπουργό Δικαιοσύνης...
μετά από εισήγηση του τμήματος πολιτικής επιτήρησης.
Το τμήμα πιστεύει ότι θα οδηγήσει τους πράκτορές μας...
στην ομάδα του Βαλεντίν Αρέγκουι.
Μαμά!
Γιου-χου! Λουίζα!
Κοίτα ποιος είναι.
Χαίρομαι που σε βλέπω!
Η επιστροφή της γυναίκας λεοπάρδαλης!
Μην τους ακούς. Φαίνεσαι θαύμα!
10 χρόνια μικρότερη αγάπη μου. Έτσι δεν είναι;
Ας δούμε το σόου.
Σκάστε, παλιοπούστηδες!
Θέλω να υποδεχτώ μια πολύ αγαπητή φίλη,
την αγαπημένη μας αδελφή,
που πέρασε ποιος ξέρει τι άσχημες νύχτες...
για να ξεπληρώσει ένα ανόητο χρέος σε μια υποκριτική κοινωνία.
Αυτό είναι για σένα, αγαπητή Λουίζα.
Η παρακολούθηση αναφέρει ότι το αντικείμενό της δεν επέστρεψε...
στην εργασία του και σχεδόν ποτέ δεν βγαίνει από το σπίτι.
Περνάει τα βράδια του κοιτώντας έξω από το παράθυρο...
χωρίς κανένα σκοπό.
Σίγουρα δεν θες να φας κάτι;
Μόνο καφέ.
Θέλεις να μιλήσεις Μολίνα; Συμβαίνει κάτι;
Όχι, απλώς δεν θα σε βλέπω για ένα διάστημα.
Φεύγω.
Μ' ένα άλλο αγόρι;
Καλό αυτό.
Μη σε συλλάβουν ξανά.
Είσαι πολύ μεγάλος γι' αυτό.
Έχω ένα μήνυμα από τον Βαλεντίν Αρέγκουι.
Ναι, από καρτοτηλέφωνο.
Συγνώμη, αυτό είναι πραγματικά αναγκαίο;
Μμ, εντάξει...
Μμ...
Θα φοράω ένα κόκκινο κασκόλ.
Δεν χρειάζεται να κλείσετε τον λογαριασμό.
Δεν υπάρχει ποινή αν τον διατηρήσετε.
Ναι. Ευχαριστώ. Μήπως έχετε ένα φάκελο, παρακαλώ;
Ευχαριστώ.
Τώρα, αυτό...
είναι για τη μαμά.
Για να τη φροντίσεις ενώ θα λείπω.
Σε παρακαλώ.
Εντάξει, θα το κάνω.
Όπου κι αν πηγαίνεις, είναι μάλλον για καλύτερα.
Μαμά είσαι τόσο όμορφη.
Θυμήσου μαμά, όταν ήμουνα μικρός...
και ερχόσουν στο δωμάτιό μου...
και με φιλούσες για καληνύχτα.
Έκανα πάντα πως κοιμόμουν,
αλλά πάντα περίμενα το φιλί σου.
Κι αν και κοιμάσαι τώρα,
ξέρω πως με καταλαβαίνεις.
Ήρθε η ώρα να φροντίσω τη ζωή μου.
Το καταλαβαίνεις, έτσι δεν είναι;
Μη λυπάσαι.
Πήγαινε από κει. Γρήγορα.
Ποιος είσαι;
Έχω ένα μήνυμα από τον Βαλεντίν.
Είσαι η Λυδία;
Ναι. Μπες μέσα γρήγορα.
Πιάστε τον!
Μολίνα! Στάσου!
Στάσου, Μολίνα!
Φέρε το αυτοκίνητο. Γρήγορα!
Σήκω. Κουνήσου. Μπες στο αυτοκίνητο!
Τον αριθμό.
Πες μου τον αριθμό του τηλεφώνου,
Και θα πας στο νοσοκομείο.
Μίλα, παλιοπούστη!
Τον αριθμό!
Το αντικείμενο σκοτώθηκε από τους εξτρεμιστές.
Οι πρόσφατες δραστηριότητές του,
όπως το κλείσιμο του λογαριασμού του στην Τράπεζα,
μάλλον δείχνουν ότι σκόπευε να το σκάσει μαζί τους.
Επίσης, ο τρόπος που σκοτώθηκε
φαίνεται να δείχνει ότι είχε συμφωνήσει μαζί τους,
αν ήταν αναγκαίο, να τον εξαλείψουν.
Σε κάθε περίπτωση, φαίνεται ότι ήταν πιο πολύ αναμεμειγμένος...
απ' ό,τι υποπτευόμασταν.
Αυτή είναι μορφίνη.
Έτσι θα ξεκουραστείς λίγο, εντάξει;
Ω, Θεέ μου.
Πώς σε έκαναν.
Εντάξει.
Μην πεις γι' αυτό σε κανέναν γιατί θα χάσω τη δουλειά μου.
Μέτρησε μέχρι το 40 και θα κοιμηθείς.
Μάρθα...
Έλα Βαλεντίν. Έλα μαζί μου.
Μη φοβάσαι. Δεν θα ξυπνήσεις στο κελί.
Τι έγινε με τον Μολίνα;
Έλα αγάπη μου.
Μόνο αυτός ξέρει αν πέθανε χαρούμενος ή λυπημένος.
Σ' αγαπώ τόσο πολύ.
Αυτό είναι το μόνο πράγμα που δεν σου είπα ποτέ...
γιατί φοβόμουν ότι θα σε χάσω για πάντα.
Αυτό δεν μπορεί ποτέ να συμβεί τώρα.
Αυτό το όνειρο είναι μικρό,
αλλά αυτό το όνειρο είναι ευτυχισμένο.